Υπογονιμότητα

 

Όταν αναφερόμαστε στην υπογονιμότητα εννοούμε την αδυναμία σύλληψης σε διάστημα 12 μηνών. Αφορά σε ζευγάρια που έχουν ενεργή σεξουαλική ζωή χωρίς χρήση προφυλακτικού ή άλλων αντισυλληπτικών μέσων.

Σύμφωνα με τον  Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.), τα ζευγάρια, σε ποσοστό 15% διεθνώς, δυσκολεύονται στη σύλληψη. Αυτό αφορά είτε στη σύλληψη γενικώς είτε στον περιορισμένο αριθμό σύλληψης παιδιών.
Παράλληλα, το ποσοστό σύλληψης σε ζευγάρι που βρίσκεται σε αναπαραγωγική ηλικία ανέρχεται στο 20% (1 στα 5) κάθε μήνα. Στο διάστημα των 12 μηνών, το ποσοστό φτάνει το 85%.

Το θέμα της υπογονιμότητας είναι ένα πρόβλημα διαχρονικό, ενώ τα τελευταία χρόνια το ποσοστό της συνεχώς αυξάνεται. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι η γυναίκα πλέον αποφασίζει να ξεκινήσει οικογένεια σε μεγαλύτερη ηλικία. Σημαντικό ρόλο στην υπογονιμότητα παίζει επίσης και ο διαφοροποιημένος τρόπος ζωής, οι περιβαλλοντικές συνθήκες και η κακή διατροφή.

Υπογονιμότητα – Αίτια

Τα αίτια για την υπογονιμότητα ποικίλουν και πολλές φορές λειτουργούν συνδυαστικά:

 

  • Αυξημένη ηλικία της γυναίκαςΠροβλήματα του σπέρματος (αριθμός, κινητικότητα και μορφολογία των σπερματοζωαρίων)

 

  • Παθήσεις της μήτρας

 

  • Ενδομητρίωση

 

  • Ανωμαλία στην ωοθυλακιορρηξία (πολυκυστικές ωοθήκες, διαταραχές στον κύκλο, ορμονικές διαταραχές)

 

  • Παθήσεις του τραχήλου της μήτρας και διαταραχές λόγω τραχηλικής βλέννας

 

  • Προβλήματα που σχετίζονται με τις σάλπιγγες, όπως είναι η απόφραξη και οι συμφύσεις

 

  • Θρομβοφιλία

 

  • Προηγηθείσες επεμβάσεις στις ωοθήκες

 

  • Κάπνισμα

 

  • Κατανάλωση αλκοόλ

 

  • Κακό εργασιακό περιβάλλον

 

Επίσης, η υπογονιμότητα μπορεί να είναι ανεξήγητη. Αυτό συμβαίνει σε ποσοστό περίπου 20-25% των περιπτώσεων.

 

Υπογονιμότητα

Υπογονιμότητα – Εξετάσεις & Έλεγχος

Ο έλεγχος για το ζευγάρι που αντιμετωπίζει το πρόβλημα της υπογονιμότητας θα ξεκινήσει με την επίσκεψή του σε γυναικολόγο. Κατόπιν λήψης ιατρικού ιστορικού και φυσικής εξέτασης, ο γυναικολόγος θα ορίσει και θα παραπέμψει το ζευγάρι στις κατάλληλες εξετάσεις.

Οι εξετάσεις που θα πρέπει να κάνει η γυναίκα είναι:

  • Κολπικό Υπερηχογράφημα για τα εσωτερικά γεννητικά όργανα
  • Υστεροσαλπιγγογραφία για να ελεγχθεί η διαβατότητα των σαλπιγγών
  • Υστεροσκόπηση – Λαπαροσκόπηση
  • Εξετάσεις αίματος για να ελεγχθούν τα επίπεδα του θυρεοειδούς, της προλακτίνης κ.α.
  • Ορμονικός έλεγχος
  • Καλλιέργεια κολπικού υγρού για τον εντοπισμό λοιμώξεων, όπως είναι χλαμύδια, ουρεόπλασμα, μυκόπλασμα

Οι εξετάσεις που θα πρέπει να κάνει ο άνδρας είναι:

  • Σπερμοδιάγραμμα και καλλιέργεια σπέρματος
  • Εξέταση από ουρολόγο (σε ορισμένες περιπτώσεις)

Υπογονιμότητα – Αντιμετώπιση

Η διαδικασία για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας περιλαμβάνει το στάδιο της αναμονής, σειρά εξετάσεων και το πλάνο για την κατάλληλη θεραπεία.

Οι μέθοδοι θεραπείας για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας εξαρτώνται από τα αίτια που οδηγούν στο πρόβλημα.

Ο εξειδικευμένος γυναικολόγος αναλύει τα αποτελέσματα των εξετάσεων και, σε συνεργασία με το ζευγάρι, θα προχωρήσει στο σχεδιασμό της θεραπείας.

Οι τρόποι για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας, ανάλογα με τα αίτια, μπορεί να είναι:

  • Αλλαγή στον τρόπο ζωής του ζευγαριού
  • Φαρμακευτική αγωγή
  • Χειρουργική επέμβαση
  • Σπερματέγχυση
  • Εξωσωματική γονιμοποίηση

 

Επικοινωνία Επικοινωνία